Liberty var ei administrativ eining i England som oppstod i mellomalderen, og var tradisjonelt definert som eit område der kongeretten (Jura regalia) ikkje galdt og jorda høyrde til ein føydalherre eller mesne lord, det vil seia eit område der rettene som var reserverte til kongen var overførte til private hender. Det blei seinare ei eining for lokalstyre.[1]
Liberty var område med stor variasjon som var uavhengige av det vanlege systemet med hundreds og boroughs av mange ulike grunnar, vanlegvis knytt til særskilde reglar for landleige. Område som var dekte av ein liberty kunne vera spreidde utover eit grevskap eller avgrensa til eit område som var mindre enn eit einskildsokn. Eit døme på det fyrste er Fordington Liberty og på det siste er Liberty of Waybayouse, begge i Dorset.
I Nord-England var Bowland liberty ein av dei større gruppene av landeigedommar omfatta av ordninga. Det dekka rundt ti herregardar, åtte bydanningar og fire sokn styt av ein enkelt føydalherre, Lordship of Bowland, som hadde den tradisjonelle tittelen Lord of the Fells.[2][3] Fram til loven Tenures Abolition Act 1660 var slike føydalherrar rekna som lord paramount, ein herre som heldt lenet sitt utan nokon overherre.
Lovverk frå 1836 enda jurisdiksjonen til erkebiskopen i York og biskopen i Ely i fleire libertyar, og Liberties Act 1850 gjorde det mogleg å slå saman fleire slike område med fylka dei låg i. I 1867 var det berre att nokre få område med status som liberty: Ely, Havering-atte-Bower, St Albans, Peterborough, Ripon og Haverfordwest. St Albans blei tilslutta grevskapet Hertfordshire i 1875.
LLocal Government Act 1888 avslutta dei særskilde administrative einingane i april 1889: Isle of Ely og Soke of Peterborough blei administrative grevskap, eller eigne fylke, medan dei tre gjenverande libertyane blei slått saman med fylka dei låg i.
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search